Eind februari gaat het mis tijdens een afdaling op de Isskogel in Oostenrijk. Een 53-jarige Nederlander komt ten val terwijl hij met zijn zoon op de piste is. Hij valt achterover en komt met zijn hoofd op de sneeuw terecht.

Ondanks het dragen van een helm ontstaat een bloeding in het hoofd. Kort daarna krijgt hij een hartstilstand.

Zijn zoon schakelt direct de hulpdiensten in en waarschuwt omstanders.

Omstanders grijpen direct in

Drie Nederlandse wintersporters die in de buurt zijn, twijfelen niet en starten direct met reanimeren. Zij handelen nog voordat professionele hulpverlening aanwezig is.

Dat optreden blijkt van doorslaggevend belang. Na stabilisatie wordt het slachtoffer per helikopter overgebracht naar een ziekenhuis in Innsbruck, waar een ingreep volgt om de bloeding te stoppen.

Daarna wordt hij twee weken in coma gehouden. Inmiddels is hij in Nederland aan het herstellen en maakt hij, gezien de omstandigheden, een goed herstel door.

Doorslaggevende minuten

Het voorval onderstreept het belang van snelle hulpverlening bij een hartstilstand. Iedere minuut zonder reanimatie verkleint de kans op overleving aanzienlijk.

In Nederland krijgen dagelijks ongeveer 45 mensen buiten het ziekenhuis een hartstilstand. Burgerhulpverleners zijn gemiddeld enkele minuten sneller ter plaatse dan een ambulance en starten in een groot deel van de gevallen de eerste reanimatie.

Juist die eerste minuten maken het verschil tussen leven en dood.

Verschil tussen kunnen en doen

Opvallend is dat de bereidheid om te handelen achterblijft bij de kennis die aanwezig is. Uit onderzoek blijkt dat ongeveer een kwart van de Nederlanders een reanimatiecertificaat heeft.

Slechts een klein deel meldt zich echter aan als burgerhulpverlener.

Die terughoudendheid hangt vaak samen met onzekerheid en angst om fouten te maken. In noodsituaties ontstaat daardoor regelmatig een afwachtende houding, waarbij omstanders op elkaar wachten.

Het incident in Oostenrijk laat zien hoe belangrijk het is dat die eerste stap wél wordt gezet.

Reanimatiekennis buiten de werkvloer

Situaties zoals deze vinden niet alleen plaats op de werkvloer, maar juist ook daarbuiten: op straat, tijdens het sporten of, zoals in dit geval, op vakantie.

Dat vraagt om meer dan alleen kennis. Het vraagt om vertrouwen en handelingsbereidheid.

Opleidingen in BHV en reanimatie richten zich daarom niet alleen op het aanleren van vaardigheden, maar ook op het herkennen van situaties en het daadwerkelijk in actie komen.

Belang van blijven oefenen

Regelmatige herhaling en praktijkgerichte training helpen om die drempel te verlagen. Door te oefenen in realistische scenario’s ontstaat meer zekerheid over het eigen handelen.

Het verkleinen van de kloof tussen ‘kunnen’ en ‘doen’ blijft daarbij een belangrijk aandachtspunt binnen BHVen eerste hulp.

Samen werken aan meer handelingsbereidheid

Het ongeval op de skipiste maakt duidelijk hoe groot de impact van snel handelen kan zijn. Tegelijkertijd laat het zien dat er nog winst te behalen is in het vergroten van de bereidheid om in te grijpen.

Door te investeren in kennis, training en bewustwording kan die stap voor meer mensen kleiner worden.

Dit artikel is gebaseerd op berichtgeving van BN DeStem (april 2026).